مسأله 1323 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1324 - كسى كه در شهرها سياحت مى كند وبراي خود وطنى اختيار نكرده ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1325 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در شهري يا در دهى جنسي دارد كه براي حمل آن مسافرتهاى پى در پى مى كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، مگر در صورتي كه سفر أو بيشتر از بودن در وطنش باشد . مسأله 1326 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده ومى خواهد وطن ديگرى براي خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند . شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ، يعنى از وطنش به قدرى دور شود كه اذان شهر را نشنود ، ووقتي أهل شهر را نبيند يقينا به حد ترخص رسيده است ، ولى بايد مانعى نباشد ، واما در غير وطن همين كه از محل أقامت يا محلى كه سى روز در آن جا به طور ترديد مانده خارج شود نمازش قصر است . مسأله 1327 - مسافري كه به وطنش بر مى گردد ، وقتي صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند ، ولى مسافري كه مى خواهد ده روز در محلى بماند ، مادامى كه به آن محل نرسيده نمازش قصر است . مسأله 1328 - هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور أهل آن ديده شود ، يا به قدرى گود باشد كه اگر انسان كمي دور شود أهل آن را نبيند ، كسى كه از اهالى آن شهر مسافرت مى كند براي آن كه يقين كند به حد ترخص - كه در شرط هشتم معنى آن گذشت - رسيده است ، بايد به اندازه اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ، اهلش از آن جا ديده نمى شد ، ونيز اگر پستى وبلندى راه بيشتر از معمول باشد ، بايد براي حصول يقين به حد ترخص ملاحظهء معمول را بنمايد . مسأله 1329 - اگر از محلى مسافرت كند كه أهل ندارد ، وقتي به جايى برسد كه اگر آن محل أهل داشت از آن جا ديده نمى شد ، يقينا به حد ترخص رسيده ، و